Przeglądaj:

»

Rodzaj (wybór zakresu):
A-C D-F G-I J-L M-O P-R S-U V-Z   A-Z
Rozmieszczenie jako:

»


»



»

»
» Nr KFP:
»
search_arrow gatunek: Hylesinus varius (Fabricius, 1775)
Opis w KFP:
[tom 18]
Gatunek rozpowszechniony prawie w całej Europie, na północ sięgający po Wyspy Brytyjskie, Danię, południowe prowincje Fennoskandii i Leningrad, wykazywany też z północnej Afryki i Kaukazu. Opada pnie i gałęzie jesionu, rzadziej buku, dębu, bzu lilaka, jabłoni i grochodrzewiu. Rójka występuje w kwietniu-maju. Chodnik macierzysty poprzeczny ma kształt klamry dwuramiennej o rozpiętości kilku centymetrów. Chodniki larwalne niezbyt długie, równoległe do włókien, równomiernie uszeregowane, nie stykają się brzegami ze sobą. Żerowiska są wygryzione wyraźnie w drewnie. Komory poczwarkowe leżą poziomo. Postacie dojrzałe zimują w krótkich chodnikach wygryzionych w sąsiedztwie pączków śpiących, z czasem w tych miejscach powstają guzy.
map - KFP regions powiększ
Występowanie w krainach faunist. wg KFP

[bez aktualizacji]
UWAGA
To jest strona archiwalna. Aktualne dane o gatunku zawiera Mapa Bioróżnorodności.
KLIKNIJ TU, aby je zobaczyć.
Bieżąca strona to przeglądarka danych zdigitalizowanego Katalogu Fauny Polski.
Baza BioMap dostarcza nowe dane o gatunkach
i więcej narzędzi wyszukiwania.


Rozmieszczenie jako:
Dane o rozmieszczeniu:
Pobrzeże Bałtyku: Koszalin (Lüllwitz 1916); Pojezierze Pomorskie: rezerwat Bielinek nad Odrą (Kostołowski i Michalski 1962); Pojezierze Mazurskie: nadleśnictwo Tabórz (Bałazy i Michalski 1962b, Bałazy i Michalski 1962c), Puszcza Borecka nadleśnictwo Przerwanki (Okołów 1963); Nizina Wielkopolsko-Kujawska (Szulczewski 1922, Kéler 1927, Kéler 1935, Kéler 1935b, Ruszkowski J.W. 1933, Kuntze R. 1936, Mroczkowski 1954, Mroczkowski 1975, Michalski 1962b, Bałazy 1965, Kaj 1966, Bałazy i in. 1974, Bałazy i in. 1977, Bałazy i in. 1979, Bałazy i in. 1980, Bałazy i Michalski 1977, Bałazy i Michalski 1984, Kiełczewski i Wiśniewski 1984, Tomalak 1984); Nizina Mazowiecka (Nunberg 1929, Kuntze R. 1936, Grzywacz i Mazur 1977); Podlasie: Czarna Wieś koło Białegostoku (Nunberg 1929); Puszcza Białowieska (Escherich 1917, Frickhinger 1919, Kéler 1923b, Nunberg 1929, Karpiński 1931, Karpiński 1932c, Karpiński 1933b, Karpiński 1949d, Karpiński 1954c, Ruszkowski J.W. 1933, Kuntze R. 1936, Bałazy 1966b, Bałazy 1966c, Okołów 1968b, Michalewicz i Okołów 1970); Dolny Śląsk (Kelch 1846, Roger 1856, Gerhardt 1898); Wzgórza Trzebnickie: Siemianice koło Kępna (Bałazy i Michalski 1962b, Kiełczewski i Seniczak 1972); Górny Śląsk (Kelch 1846, Roger 1856, Szczepański 1960, Schnaider Z. 1974, Kuśka 1989); Wyżyna Krakowsko-Wieluńska (Lgocki 1908, Karpiński 1925, Karpiński 1926, Nunberg 1929, Wałecki 1974); Wyżyna Małopolska: Jędrzejów koło Kielc (Karpiński 1926, Nunberg 1929); Góry Świętokrzyskie (Michalski i Ratajczak 1989); Wyżyna Lubelska: Puławy (Jacentkovskij 1912), okolice Hrubieszowa (Fejfer F. 1927); Roztocze (Fejfer S. 1912, Tenenbaum 1913, Fejfer F. 1927); Nizina Sandomierska: Tarnów (Szymusik 1923); Sudety Zachodnie: leśnictwo Podzamek (Michalski 1957); Sudety Wschodnie: Kłodzko (Michalski 1957); Beskid Zachodni (Reitter 1870, Wachtl 1870, Nunberg 1929, Nunberg 1930, Nunberg i Wiąckowski 1958, Pawłowski J. 1967, Starzyk J.R. i Łuszczak 1983); Beskid Wschodni: okolice Przemyśla (Trella 1930c); Bieszczady (Bałazy i Michalski 1964, Bałazy i Michalski 1964b); Pieniny (Sitowski 1933), Krościenko, Skalna Perć (Karpiński 1948); Polska (Wajgiel 1875, Kulwieć 1907, Łomnicki M.A. 1913, Nunberg 1926b, Nunberg 1954, Nunberg 1982, Kuntze R. 1936, Karpiński i Strawiński 1948, Michalski 1957, Bałazy 1966, Kiełczewski i in. 1983, Lucht 1987, Sierpiński i Lech 1989); Polska Południowa (Voroncov 1909); «Prusy» (Kugelann 1792, Siebold 1847, Andersch 1851, Zebe G. 1853, Lentz 1857, Lentz 1879, Trédl 1907, Kleine 1912b); «Prusy Wschodnie» (Ratzeburg 1837); «Prusy Zachodnie» (Brischke 1883); «Śląsk» (Weigel 1806, Bach 1852, Letzner 1871, Gerhardt 1891c, Gerhardt 1898, Gerhardt 1910, Kleine 1912b, Kuhnt 1912); «Karpaty» (Nowicki M. 1873); «Galicja» (Nowicki M. 1865, Łomnicki M.A. 1884, Kleine 1913)

Uwagi:
Jesionowiec pstry w Polsce jest najpospolitszym kornikiem na jesionie, notowanym niemal ze wszystkich krain (z wyjątkiem Kotliny Nowotarskiej i Tatr).