Przeglądaj:

»

Rodzaj (wybór zakresu):
A-C D-F G-I J-L M-O P-R S-U V-Z   A-Z
Rozmieszczenie jako:

»


»



»

»
» Nr KFP:
»
search_arrow gatunek: Dendroctonus micans (Kugelann, 1794)
Opis w KFP:
[tom 18]
Gatunek rozprzestrzeniony w zasięgu świerka w środkowej i północnej części Europy oraz na Syberii i w Japonii; w Fennoskandii sięgający daleko poza koło podbiegunowe. Bielojad olbrzymi w Polsce zamieszkuje zarówno obszary nizinne, jak i górzyste z wyjątkiem wyższych położeń, jednak z niektórych krain jeszcze nie wykazywany. Opada głównie świerki, rzadziej sosny i jodły. Atakuje zwykle część odziomkową strzał drzew stojących i grubsze korzenie. Żeruje w drzewach żyjących, zupełnie zdrowych, dlatego z otworu wejściowego wycieka żywica, tworząc z niej grudkę, niekiedy wielkości orzecha laskowego. Samica drąży chodnik macierzysty długości do 10 cm, składa w nim jaja kupkami, larwy żerują gromadnie. Cykl rozwojowy dwuletni — w pierwszym roku zimują larwy, w drugim postacie dojrzałe.
map - KFP regions powiększ
Występowanie w krainach faunist. wg KFP

[bez aktualizacji]
UWAGA
To jest strona archiwalna. Aktualne dane o gatunku zawiera Mapa Bioróżnorodności.
KLIKNIJ TU, aby je zobaczyć.
Bieżąca strona to przeglądarka danych zdigitalizowanego Katalogu Fauny Polski.
Baza BioMap dostarcza nowe dane o gatunkach
i więcej narzędzi wyszukiwania.


Rozmieszczenie jako:
Dane o rozmieszczeniu:
Pojezierze Pomorskie (Konca 1979); Pojezierze Mazurskie: nadleśnictwo Tabórz (Burzyński i in. 1965, Bałazy i Michalski 1960, Bałazy i Michalski 1962c), Morąg (Elditt 1855, Lentz 1879), Ostróda (Lentz 1857); Nizina Wielkopolsko-Kujawska: Grudziądz (Kuntze R. 1936), okolice Sulmierzyc (Kaj 1966); Puszcza Białowieska (Nunberg 1929, Karpiński 1931, Karpiński 1933b, Karpiński 1935, Karpiński 1949d, Burzyński 1933, Torka 1933, Kuntze R. 1936); Dolny Śląsk: Lublin (Letzner 1871, Gerhardt 1891c, Gerhardt 1910, Kolbe W. 1927); Wzgórza Trzebnickie: Oborniki Śląskie (Gerhardt 1891c, Gerhardt 1910); Górny Śląsk (Matuschka 1874, Gerhardt 1891c, Gerhardt 1910, Nunberg 1930, Polentz 1938); Wyżyna Krakowsko-Wieluńska: Tenczynek woj. Kraków (Kulczyński W. 1873), okolice Częstochowy (Karpiński 1925, Nunberg 1929), Ojcowski Park Narodowy (Capecki 1979); Wyżyna Małopolska: Rogów (Dominik 1966e, Dominik 1972); Roztocze: okolice Józefowa (Nunberg 1929, Fejfer F. 1927); Nizina Sandomierska: okolice Biłgoraja (Fejfer F. 1927); Sudety Zachodnie (Fein i Haase 1881, Gerhardt 1891c, Gerhardt 1910, Kolbe W. 1927, Pfeffer 1932); Sudety Wschodnie: Kłodzko (Zebe G. 1853), Lądek-Zdrój (Kolbe W. 1927), Góry Kłodzkie (Scholz R. 1929f); Beskid Zachodni: okolice Cieszyna (Wanka 1927, Nunberg 1929), Babia Góra (Pawłowski J. 1967, Gądek 1987); Beskid Wschodni: okolice Przemyśla (Trella 1939); Bieszczady (Bałazy i Michalski 1964); Pieniny (Nunberg 1929, Karpiński 1948); Tatry (Miller 1859b, Nowicki M. 1864, Nowicki M. 1865, Nowicki M. 1873, Łomnicki M.A. 1866, Łomnicki M.A. 1868b, Reitter 1870b, Nunberg 1929); Polska (Łomnicki M.A. 1913, Nunberg 1926b, Nunberg 1954, Nunberg 1982, Karpiński i Strawiński 1948, Bałazy 1966, Dominik 1979, Dominik 1981b, Lucht 1987); Polska Południowa (Voroncov 1909); «Prusy» (Kugelann 1794, Siebold 1847, Andersch 1851, Zebe G. 1853, Schilsky 1888, Schilsky 1909, Trédl 1907, Kleine 1912b, Nunberg 1929); «Śląsk» (Trédl 1907, Kleine 1912b, Kuhnt 1912, Nunberg 1929); «Karpaty Zachodnie» (Łomnicki M.A. 1886); «Galicja» (Łomnicki M.A. 1884, Kleine 1913); «Hrabstwo Kłodzkie» (Letzner 1871, Gerhardt 1891c)

Uwagi:
«Prusy»: — terra typica! dla Bostrichus micans Kug.;