Przeglądaj:

»

Rodzaj (wybór zakresu):
A-C D-F G-I J-L M-O P-R S-U V-Z   A-Z
Rozmieszczenie jako:

»


»



»

»
» Nr KFP:
»
search_arrow gatunek: Polygraphus poligraphus (Linnaeus, 1758)
Opis w KFP:
[tom 18]
Gatunek rozpowszechniony w środkowej i północnej części Europy, sięgający w Fennoskandii daleko poza kolo podbiegunowe, notowany ponadto z Syberii i Azji Mniejszej. Żeruje głównie na świerku, rzadziej jodle, limbie, modrzewiu i sośnie wejmutce. Opada usychające drzewa stojące i leżaninę, rzadziej drzewa zupełnie zdrowe, sadowi się zarówno na strzałach, jak i na gałęziach. Gatunek ten jest polifagiem; z komory godowej odchodzi 3-6 chodników macierzystych, długości do 6 cm. Żerowiska leżą w korze na różnych głębokościach i nieznacznie odbijają się w drewnie. Prawdopodobnie występują dwa pokolenia w roku; obserwowano rójkę chrząszczy w kwietniu i lipcu oraz zimujące larwy i postacie dojrzałe.
map - KFP regions powiększ
Występowanie w krainach faunist. wg KFP

[bez aktualizacji]
UWAGA
To jest strona archiwalna. Aktualne dane o gatunku zawiera Mapa Bioróżnorodności.
KLIKNIJ TU, aby je zobaczyć.
Bieżąca strona to przeglądarka danych zdigitalizowanego Katalogu Fauny Polski.
Baza BioMap dostarcza nowe dane o gatunkach
i więcej narzędzi wyszukiwania.

Rozmieszczenie jako:
Dane o rozmieszczeniu:
Pobrzeże Bałtyku: nadleśnictwo Zaporowo (Dominik 1968); Pojezierze Pomorskie: Okrąg Koszaliński — nadleśnictwo Przechlewo, Rzecznica i Rudawa (Schnaider Z. 1956); Pojezierze Mazurskie (Lentz 1879, Mołodyński 1922, Mołodyński 1923, Mołodyński 1924, Koehler i in. 1957, Bałazy i Michalski 1960, Bałazy i Michalski 1962, Bałazy i Michalski 1962b, Bałazy i Michalski 1962c, Szczepański 1960, Okołów 1963, Szujecki 1967); Nizina Wielkopolsko-Kujawska (Kaj 1966, Seniczak 1968, Sierpiński 1968, Bałazy i in. 1974, Bałazy i Michalski 1984, Kiełczewski i Wiśniewski 1979, Kiełczewski i Wiśniewski 1980, Kiełczewski i Wiśniewski 1984, Tomalak 1984); Nizina Mazowiecka (Jacentkovskij 1912, Nunberg 1929); Podlasie (Nunberg 1929, Ruszkowski J.W. 1933, Karpiński 1934c); Puszcza Białowieska (Escherich 1917, Frickhinger 1919, Kéler 1922d, Kéler 1923b, Kloska 1922, Mokrzecki 1923, Mokrzecki 1925, Nunberg 1929, Karpiński 1931, Karpiński 1933b, Karpiński 1935, Karpiński 1949d, Karpiński 1947c, Kuntze R. 1936, Schnaider Z. i Sierpiński 1955, Bałazy 1963, Bałazy 1968, Nunberg 1964, Okołów 1968b, Michalewicz i Okołów 1970, Gutowski 1985b); Dolny Śląsk: Rudy koło Kuźni Raciborskiej (Kelch 1846); Wzgórza Trzebnickie (Bałazy i Michalski 1962b, Bałazy 1962, Bałazy 1965, Kiełczewski i Wiśniewski 1984); Górny Śląsk (Kelch 1846, Roger 1856, Reitter 1870, Bałazy 1962, Bałazy 1965, Schnaider Z. 1973, Capecki 1979); Wyżyna Krakowsko-Wieluńska (Karpiński 1925, Nunberg 1929, Ruszkowski J.W. 1933, Capecki 1979); Wyżyna Małopolska (Jacentkovskij 1912, Kéler 1922c, Kéler 1935, Kéler 1936b, Karpiński 1926, Nunberg 1929, Kuntze R. 1936, Karpiński 1963, Dominik 1966e, Dominik 1972); Góry Świętokrzyskie (Jacentkovskij 1912, Michalski i Ratajczak 1985, Michalski i Ratajczak 1989, Michalski i in. 1985); Wyżyna Lubelska (Nunberg 1929, Karpiński 1934c); Roztocze (Fejfer S. 1912, Tenenbaum 1918, Fejfer F. 1927, Nunberg 1929); Sudety Zachodnie (Gerhardt 1866, Gerhardt 1910, Michalski 1957); Sudety Wschodnie: Kłodzko (Zebe G. 1853, Michalski 1957); Beskid Zachodni (Wanka 1927, Nunberg 1929, Nunberg 1930, Nunberg 1930b, Twarowski 1953, Capecki 1967, Capecki 1976, Capecki 1977, Capecki 1979, Pawłowski J. 1967, Pawłowski J. 1968, Starzyk J.R. 1971b, Gądek 1978, Gądek 1987, Król 1980b, Król 1981, Starzyk J.R. i Łuszczak 1983); Beskid Wschodni: okolice Przemyśla (Trella 1930c); Bieszczady (Bałazy i Michalski 1964, Bałazy i Michalski 1964b, Bałazy 1965, Capecki 1979); Pieniny (Nunberg 1929, Karpiński 1948, Capecki 1975); Tatry (Łomnicki M.A. 1866, Nowicki M. 1873, Nunberg 1929, Marchlewski 1955, Szymczakowski 1962b, Starzyk J.R. 1971b, Starzyk J.R. 1971c); Polska (Łomnicki M.A. 1913, Karpiński 1932b, Karpiński i Strawiński 1948, Nunberg 1954, Nunberg 1982, Michalski 1957, Bałazy 1966c, Sierpiński i in. 1982, Kiełczewski i in. 1983, Lucht 1987, Sierpiński i Lech 1989); Polska Południowa (Voroncov 1909); «Pomorze» (Herbst 1783); «Prusy» (Kugelann 1792, Zebe G. 1853, Schilsky 1888, Schilsky 1909, Trédl 1907, Kleine 1912b, Nunberg 1929); «Prusy Wschodnie» (Ratzeburg 1837); «Śląsk» (Bach 1852, Letzner 1871, Gerhardt 1889c, Gerhardt 1891c, Kuhnt 1912, Kleine 1912b, Nunberg 1929, Koehler i in. 1958); «Karpaty» (Pfeffer 1932, Capecki 1983); «Karpaty Wschodnie» (Nunberg 1929); «Beskidy» (Pfeffer 1932); «Galicja» (Nowicki M. 1865, Łomnicki M.A. 1884, Godyń 1939)

Uwagi:
Czterooczak świerkowiec jest pospolitym kornikiem w całym kraju, notowanym prawie ze wszystkich krain z wyjątkiem Niziny Sandomierskiej i Kotliny Nowotarskiej.